Leesfragment - Sommige meisjes houden niet van roze

22-08-2018

Op 19 september 2018 ligt Sommige meisjes houden niet van roze, de lifeguide volgens Chrostin met persoonlijke anekdotes van Christina De Witte in de boekhandel. Kan je niet wachten? (Wij ook niet.) Maar er is goed nieuws: hier kan je alvast een eerste fragment lezen – eentje uit hoofdstuk 8, Het internet der dingen.

Sommige meisjes houden niet van roze - Christina De Witte

De technologische vicieuze cirkel doorbreken

Betrap jij jezelf er ook op dat je je gsm checkt ’s ochtends, nog voor je opstaat? Dan heb je misschien een serieus probleem. Stap af van die gewoonte door je dag op een gezonde manier te beginnen. Probeer eens direct uit bed te stappen, een lichte stretch en een glas water te nemen, eventueel te mediteren en dan een goed ontbijt te eten. Dit alles nog voor je je smartphone checkt. Echt, probeer het eens. Je zal je veel frisser voelen doorheen de dag: je gsm zou eigenlijk geen deel mogen uitmaken van je ochtendroutine.

Een groot deel van het probleem is dat we onze telefoon bijna altijd bij ons hebben. Het enige moment wanneer we onze beste vriendin haar Facebookstatus niet controleren, is als we aan het douchen zijn. En zelfs dan. We slepen onze vingers gedachteloos over onze schermen, zelfs als we ons huiswerk zouden moeten maken. In feite zijn we voortdurend afgeleid door al het gering, gebuzz, gebeep en geping van onze smartphone. Resultaat? Je focus is compleet weg en je krijgt helemaal geen werk af. Oplossing? Creëer gsm-vrije zones en tijdstippen doorheen de dag. Bijvoorbeeld: je maakt je huiswerk tussen 16u en 18u, zet je smartphone dan eens volledig uit en focus je op het werk dat voor je ligt. Maak dan ook gsm-vrije zones, bijvoorbeeld de woonkamer of je slaapkamer, zeker tijdens de laatste twee uur voor je gaat slapen. En alsjeblieft, laat je gsm ’s nachts niet onder je kussen liggen als je slaapt. Dat kan gevaarlijk zijn om twee redenen: straling en ontploffingsgevaar.

Op een of andere manier voelen we de permanente neiging om de hele tijd verbonden te zijn met de internetwereld. Wanneer we niet verbonden zijn, ervaren we fomo, ofwel de fear of missing out. Je denkt dat je alle belangrijke gebeurtenissen en updates aan het missen bent, terwijl je leven eigenlijk nu plaatsvindt, op dit moment. Als je jezelf betrapt op het plaatsen van een statusupdate, het sturen van een sms of iets gelijkaardigs terwijl je een conversatie hebt met iemand, moet je beseffen dat dat echt ongepast is. Zelfs als ‘iedereen dat doet’.

Het breekt vriendschappen en kan je relaties verpesten. Je gedrag insinueert dat het virtuele bericht dat je stuurt (dat trouwens in 99% van alle gevallen kan wachten) belangrijker is dan de persoon recht voor je. Laat je gsm eens thuis, of zet hem op ‘niet storen’. Geen beeps, geen sms’jes, geen notificaties.

Een andere manier om te meten hoe verslaafd je bent, is je angstniveau als je je gsm niet bij je hebt. Voel je je ongemakkelijk of zelfs bang? Voel je je onmiddellijk comfortabeler als je je smartphone in je zak voelt zitten, om de simpele reden dat ie er gewoon is?

Als je ‘ja’ hebt geantwoord, probeer dan eens een digitale detox. Leef eens een week zonder sociale media of je gsm. Als dat niet lukt, probeer dan een dag. Wanneer je weer online gaat, besef je dat de notificaties die je hebt gemist absoluut niet levensnoodzakelijk waren. Verdorie, een groot deel van de tijd haal je je gsm boven om te controleren of er iets is gebeurt, niet omdat iemand je heeft gebeld. We wachten gewoon op een bericht, notificatie, like. Na een break zal je snel beseffen hoe onbelangrijk sociale media zijn. Herhaal het af en toe en je zal de bloemen opnieuw kunnen ruiken en de vogels weer horen fluiten. Er is meer in het leven dan de digitale wereld, geloof me.

Beeld je in hoe mensen omgingen met elkaar, pakweg vijfentwintig jaar geleden. Ik behoor tot de laatste generatie die in een wereld geboren is zonder smartphones en tablets. Eerlijk gezegd denk ik niet dat men een beter leven had toen, maar het was ongetwijfeld anders. Liefdesbrieven schrijven en sturen was de norm, niet een uitzondering. We speelden meer buiten dan kinderen dat vandaag doen. Terwijl we opgroeiden, begon internettechnologie te boomen. In mijn tienerjaren gebruikten we MSN-Messenger en Netlog. Plots begonnen we foto’s van onszelf te nemen en online te gooien (het woord selfie was nog niet eens uitgevonden toen) en we creëerden allemaal een online persona.

Uiteraard heeft technologie ons leven vergemakkelijkt. We leven aan een hoge snelheid en de online-informatiestroom eindigt nooit. Dat is waarom het zo moeilijk is om alles netjes bij te houden – en ook waarom we ons uitgesloten voelen als we onze sociale media niet kunnen checken. Maar hoe sneller we beseffen dat de offlinewereld de echte wereld is, waar de echte dingen gebeuren, hoe sneller we kunnen genezen van deze 21ste-eeuwse ziekte.

Christina De Witte - Sommige meisjes houden niet van roze 

Chrostin to the rescue! Een survivalgids boordevol tips om meer zelfvertrouwen te krijgen en je eigenheid te omarmen.

Naar het boek

 

 

  
Alle nieuwsartikelen

 

Copyright © 2018 - Van Halewyck maakt deel uit van Pelckmans uitgevers.
Algemene voorwaarden | Privacy | Cookies