Absurde avonturen en knotsgekke uitvindingen

22-02-2018

Heb je wel eens een ontbijttafeltoastmachine gezien? Of een appelpersmachine? Misschien heb je al een keer door één druk op de knop een noodhuis in elkaar gezet, of heb je al eens uit een soeprugzak gedronken. Neen? Dan wordt het hoog tijd dat je meneer en mevrouw Frutsel en hun boa constrictor Gregory ontmoet. De Frutsels beleven allerlei avonturen, en dat komt op de eerste plaats door de onhoudbare frutseldrang van meneer Frutsel. Mevrouw Frutsel is maar wát trots op de frutseluitvindingen van haar man. Al zorgen die soms ook voor problemen…


 

‘Nu is er nog één ding dat ik wil frutselen, Esmeralda’, zei meneer Frutsel. ‘Een raket om

naar de ruimte te gaan.’

‘Ik vind alles goed’, zei mevrouw Frutsel afwezig, terwijl ze een nieuw ruimtestation van lego bouwde. ‘Maar die raket moet wel buiten.’

Meneer Frutsel liep fluitend naar buiten. Een raket had hij nog nooit in elkaar gefrutseld, maar hij keek er enorm naar uit. Na een halve dag had hij al iets wat een beetje op een raket leek. En na een week was de raket af.

‘Esmeralda, ik ga naar Mars!’ riep meneer Frutsel.

Mevrouw Frutsel had haar bedenkingen. ‘Lieverd, zou je dat nou wel doen? Het is heel ver en het is koud op Mars.’

‘Kom maar even binnen kijken’, glunderde meneer Frutsel. ‘En u ook, meneer de agent, nu u er toch bent.’

De agent krabde Gregory achter waar hij dacht dat zijn slangenoren zaten en klom toen achter mevrouw Frutsel de raket in.

‘Kijk’, zei meneer Frutsel. Hij wees om zich heen. ‘Dit is de stuurcabine. Als ik op deze knop duw, dan start de raket. Als ik aan deze hendel trek, dan vlieg ik naar Mars. En als ik aan deze kraan draai, dan heb ik limonade.’

Verder liet hij mevrouw Frutsel en de agent de woonruimte zien. Met een schommelstoel, een tapijt en een kamerplant. Hoewel de raket rond was, had meneer Frutsel toch een slaaphoek in elkaar gefrutseld, met een hangmat. ‘En dertien dikke dekens’, vertelde meneer Frutsel trots. ‘Van paardenhaar. Je hoeft je dus geen zorgen te maken, Esmeralda, koud zal ik het niet hebben.’

‘Maar lieverd, wat moet je dan eten?’

‘Dat was de grootste frutseluitdaging. Maar ik heb iets geweldigs in elkaar gefrutseld, al zeg ik het zelf. Deze kant op.’ Hij rende naar beneden via een smal laddertje. ‘Dit is de kelderruimte. Met een wijnkelder en mijn allernieuwste frutseluitvinding. Kijk.’ Meneer Frutsel haalde vier boterhammen met kaas tevoorschijn en stopte die in een grote machine. Die begon meteen te ratelen. Na tien seconden stopte de machine. Uit een vak aan de achterkant viel een blokje.

‘Proef maar’, glimlachte hij. Hij gaf het blokje aan mevrouw Frutsel.

‘Maar, dit smaakt naar een boterham met kaas!’ riep ze lachend. ‘Lieverd, wat knap!’

‘De blokjes blijven wel tien jaar goed’, zei meneer Frutsel trots. ‘Dat is net genoeg om naar Mars te vliegen. Volgende week vertrek ik.’

Mevrouw Frutsels lach verdween. ‘Lieverd, wat bedoel je?’

Meneer Frutsel rekte zich uit en zei: ‘Esmeralda, ik ga naar Mars. Ik word de eerste Frutsel op de planeet Mars.’

‘Maar lieverd, en ik dan?’

‘Jij gaat mee.’

Mevrouw Frutsel keek haar man droevig aan. ‘Nee, lieverd, ik ga niet mee. Ik ben geen avonturier. Tien jaar in een raket, dat zie ik niet zitten.’

‘Maar Esmeralda...’ Meneer Frutsel keek beteuterd.

‘Ik ga niet’, zei mevrouw Frutsel beslist. Ze draaide haar rug naar haar man en klom de raket uit.

 

Verder lezen?

Ontdek de knotsgekke avonturen van de Frutsels in De frutsels van Marieke Van Hooff. 

Nu kopen

Alle nieuwsartikelen

 

Copyright © 2018 - Van Halewyck maakt deel uit van Pelckmans uitgevers.
Algemene voorwaarden | Privacy | Cookies